Ακόμα και μετά από τις συνηθισμένες απεικονίσεις στα προοδευτικά νέα, η Κλεοπάτρα δεν είναι στην πραγματικότητα ούτε αυστηρά «λευκή» ούτε «μαύρη» λόγω της φυλετικής σημασίας της. Τα έγκυρα πορτρέτα, όπως αυτά στα νομίσματά της, τείνουν να απεικονίζουν τη γυναίκα με δημοφιλή, σχεδόν ανδρικά χαρακτηριστικά, και μια εθισμένη μύτη και μια καλή γνάθο, πράγματα που σχεδόν σίγουρα έχουν σχεδιαστεί για να μοιράζονται δύναμη και δύναμη. Η νέα σύγκρουση, αλλά όχι, αποδείχθηκε μια δαπανηρή νίκη για τους παλιούς Αιγύπτιους, αναγκάζοντας τον Αντώνιο και την Κλεοπάτρα να δραπετεύσουν πίσω στην Αίγυπτο στην Αλεξάνδρεια.
Ο Καισάριον δολοφονείται από τον Οκταβιανό, μαζί με τους περισσότερους άλλους φοιτητές της, οι οποίοι έχουν συλληφθεί ως τρόφιμοι για να βοηθήσουν τη Ρώμη. Αυτή η κοινότητα διευθύνεται από τον Βρούτο και ίσως τον Κάσσιο, οι οποίοι ανέλαβαν τις ένοπλες δυνάμεις για την Ανατολική Μεσόγειο και διοικούσαν μεγάλο μέρος της πόλης. Εκείνη την εποχή, η Κλεοπάτρα ήταν 21 ετών και ο Καίσαρας 52 ετών.
Ακόμα και όταν παντρεύτηκαν ξανά, η Κλεοπάτρα κατάφερε να διατηρήσει τη σχέση τους με τον νέο σύντροφο, Ρωμαίο άρχοντα. Για να διατηρήσει τον αιγυπτιακό τρόπο ζωής και να ευχαριστήσει τους νέους ιερείς και τους κατοίκους της Αλεξάνδρειας, η Κλεοπάτρα παντρεύτηκε τη νεαρή ξαδέρφη της, τον Πτολεμαίο ΙΔ΄. Μετά την απώλεια της αδερφής της, η Κλεοπάτρα είναι πλέον η μόνη ηγεμόνας της Αιγύπτου, τουλάχιστον για μικρό χρονικό διάστημα. Ο πόλεμος που ακολούθησε άφησε πίσω της πολλά καταστήματα και μέρος της διάσημης Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης.
Η νέα συνεργασία μεταξύ της Κλεοπάτρας και spinfest μπόνους καζίνο του Καίσαρα δεν ήταν απλώς μια προσωπική περιπέτεια, αλλά μια επιτυχημένη κυβερνητική συμμαχία. Στο απόσπασμα "Μια απελπιστική ιστορία για να ανακτήσει τον γυναικείο θρόνο", η Κλεοπάτρα στόχευσε έξυπνα να διεκδικήσει τον Ιούλιο Καίσαρα, ο οποίος καταδίωκε τον Πομπήιο στον Ρωμαϊκό εμφύλιο πόλεμο. Μέχρι το 48 π.Χ., η Κλεοπάτρα είχε επιστρέψει με στρατιωτικό όπλο για να αντιμετωπίσει τον αδελφό της, προκαλώντας μια οριστική διαμάχη στο Πηλούσιο. Η αφοσίωση και η πολιτική της οξυδέρκεια θα μπορούσαν να συμβάλουν καθοριστικά στην αντιμετώπιση αυτών των δυσκολιών.
Ωστόσο, η νέα, καθαρή ισχύς και η πειθαρχία του ρωμαϊκού στρατού ώθησαν σταδιακά τις νεότερες αιγυπτιακές επιθέσεις σε μεγάλο βαθμό. Το 29 π.Χ., η νέα αποφασιστική σύγκρουση μεταξύ των ρωμαϊκών ενόπλων δυνάμεων και των αιγυπτιακών συμμαχικών δυνάμεων ξέσπασε κοντά στην Αλεξάνδρεια. Οι επιθέσεις τους μετακινήθηκαν η μία από την άλλη, αποκόπτοντας τον στρατό της Αιγύπτου και χωρίζοντας την πόλη. Αυτό αναζωπύρωσε την υπερηφάνεια του καλού πολεμιστή, Αντώνιου, προχωρώντας, ετοιμαζόμενος να αντιμετωπίσει τον στρατό του Οκταβιανού με αυτό που θα ήταν η αποφασιστική μάχη μακριά από τη μοίρα. «Βασικά, πρέπει να ανασυγκροτήσω τον στρατό μας και μπορείτε να προετοιμαστείτε για να προστατεύσετε τα υπάρχοντά του». Ταυτόχρονα, ο Αντώνιος έλαβε μέτρα για να ανταλλάξει την πίστη των στρατιωτών τους.
Έζησε αρκετά πιο κοντά στην εποχή της προσσελήνωσης παρά στην κατασκευή των πυραμίδων της.
Ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα είναι το γνωστό πρόβλημα λόγω του Γουίλιαμ Σαίξπηρ, που πιστεύεται ότι δημιουργήθηκε κάπου μεταξύ 1603 και 1607. Όταν ο Αντώνιος χώρισε από την αδερφή του Οκταβιανού, την Οκταβία (την οποία είχε παντρευτεί προηγουμένως στο πλαίσιο κυβερνητικής συμμαχίας), σχεδόν κήρυξε έντονη εχθρότητα μεταξύ των δύο ρωμαϊκών δυνάμεων. Γύρω από αυτό το σημείο, ένας αιματηρός τοπικός πόλεμος διαλύει τη νέα Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Η Κλεοπάτρα, η οποία δεν πτοήθηκε, απάντησε με την ενίσχυση του δικού της στρατού, υποχωρώντας στα ανατολικά σύνορα μακριά από την Αίγυπτο – συγκεκριμένες αναφορές αναφέρουν ότι κατέληξε κοντά στη σύγχρονη Συρία – όπου σχεδίασε την επιστροφή της. Κατά τη διάρκεια της ζωής της, άλλαξε από μια πολιτικά έξυπνη πριγκίπισσα σε μια από τις πιο διάσημες ηγεμόνες στην ιστορία.
Η νέα δολοφονία κυβερνητικών ανταγωνιστών, παρόλο που αυτοί ήταν συγγενείς, είναι στην πραγματικότητα ανησυχητικά συχνή μεταξύ των νέων Πτολεμαίων. Υπάρχουν αντιφατικά στοιχεία ότι αρνήθηκε δημόσια να γίνει πατέρας, ωστόσο, εγώ τον αναγνώρισα ενώ ο άντρας του. Η Κλεοπάτρα, την ίδια στιγμή, υπέβαλε τακτικές επίσημες δηλώσεις σχετικά με την καταγωγή του Καισαρίωνα, θεωρώντας τον Καίσαρα πατέρα. Υπήρχαν τρεις λεγεώνες στην Αίγυπτο, οι οποίες αυξήθηκαν σε πέντε, κατόπιν αιτήματος του απελεύθερου Ρούφιο, για να διασφαλίσει την αδύναμη θέση της Κλεοπάτρας, αλλά και πιθανώς για να θέσει υπό έλεγχο τα γυναικεία πράγματα. Ο Καίσαρας, ο οποίος ήταν παντρεμένος με την αγαπημένη Ρωμαία Καλπουρνία, σχεδίαζε να μην εμφανιστεί με την Κλεοπάτρα όταν θα αποκτούσε το παιδί του. Ο Καίσαρας στη συνέχεια προσπάθησε να νομοθετήσει για τις άλλες δύο αδερφές, την Αρσινόη Δ΄ και τον Πτολεμαίο ΙΔ΄, ώστε να μπορέσει να την φέρει στην Κύπρο, απομακρύνοντας έτσι πιθανούς αντίπαλους διεκδικητές του αιγυπτιακού θρόνου.
Η Κλεοπάτρα κάποια στιγμή συμμάχησε με τον Αντώνιο, οι οποίοι είχαν περίπου τρεις μαθητές. Μαζί, οι δύο έκαναν προετοιμασίες για να κατακτήσουν ένα ανατολικό ρωμαϊκό βασίλειο. Ταυτόχρονα, μαίνονταν οι νεότερες ρωμαϊκές τοπικές συγκρούσεις, καθώς οι θυμοί ξέσπασαν από τον Αντώνιο, τον προστατευόμενο του Καίσαρα, μέχρι τον Οκταβιανό, τον υιοθετημένο άντρα του Καίσαρα. Όχι μόνο διοικούσε στρατό και ναυτικό, διαπραγματευόταν ξένες επιχειρήσεις και διοικούσε περισσότερους ναούς, αλλά και απένειμε δικαιοσύνη και έκανε οικονομία. Ήξερε ότι θα μπορούσε να εκδιωχθεί οποιαδήποτε στιγμή από τη Ρώμη, να εκθρονιστεί από τους υπηκόους της, να εκτοπιστεί από τους συμβούλους της – αλλιώς θα μαχαιρωνόταν, θα δηλητηριαζόταν και θα διαμελιζόταν από την οικογένειά της. Χρησιμοποιώντας την ήττα τους, ο Καίσαρας την επανέφερε στο θρόνο. Η τύχη εμφανιζόταν αιώνια για να υπερέχει στο πραγματικό ρωμαϊκό επίπεδο, τουλάχιστον μέχρι που ο Ιούλιος Καίσαρας έφερε μια συντριπτική νίκη στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Νεολαία
- Μόλις ο Αντόνιος έδωσε την εντολή του, η φρέσκια αριστερή πλευρά εξερράγη για την άγρια επίθεση.
- Εκείνη την εποχή, τα μαργαριτάρια ήταν αρκετά πολύτιμα για να διαλέξουν ένα μικρό έθνος.
- Λίγες μέρες πριν από την αναχώρηση της κοπέλας, ωστόσο, η Κλεοπάτρα κατάφερε να αποφύγει την παρακολούθηση και θα σκοτωθεί μόνη της, πιθανότατα με δηλητήριο φιδιού που φέρθηκε στη φυλακή μέσα σε ένα κοντέινερ.
- Εκείνη την εποχή, ο άνθρωπος που είχε φτάσει στην Αίγυπτο ήταν στην πραγματικότητα ο Ιούλιος Καίσαρας, πιθανώς το πιο ισχυρό κυβερνητικό σχήμα μέσα στη Ρώμη.
- Ο τύπος εκμεταλλεύτηκε το μεγαλύτερο μέρος της ήττας του επί του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας, φέρνοντας στη Ρώμη το νεότερο ταμπλόιντ είδος μιας ενθουσιώδους Αιγύπτιας βασίλισσας, ακόρεστης, ύπουλης, αιμοδιψής, μανιώδους για εξουσία.
Κατά την επιστροφή του στην νέα αιγυπτιακή χρηματοδότηση, ο Αντώνιος άκουσε μια φήμη ότι η αγαπημένη του δολοφονήθηκε μόνη της, οπότε ο άντρας έπεσε μόνος του, και πέθανε μόλις έμαθε ότι η φήμη δεν ήταν αληθινή. Αυτό οδήγησε στην εκδίωξη της μεγαλύτερης φυλής από το Άκτιο, όπου ο Οκταβιανός προσάραξε τον Αντώνιο και τις δυνάμεις της Κλεοπάτρας. Με την Κλεοπάτρα να της δίνει χρήματα, ο Αντώνιος επέστρεψε πολλές περιοχές που ήταν μέρος της νέας Αιγυπτιακής Αυτοκρατορίας, όπως η Κύπρος, η Κρήτη, η Λιβύη και η ευρύτερη περιοχή του Λεβάντε. Ο Μάρκος Αντώνιος υποδέχτηκε τη νέα Ελληνίδα βασίλισσα στην Ταρσό, που βρίσκεται στη σύγχρονη Αίγυπτο, για να συναντήσει την κόρη του. Μόλις επέστρεψαν στην Αίγυπτο, ο ξάδερφος και συγκυβερνήτης Πτολεμαίος ΙΔ΄ δολοφονήθηκε, πιθανώς για τις προσωπικές του πωλήσεις της Κλεοπάτρας. Με την είσοδο του νέου ρωμαϊκού στρατού στην Αίγυπτο, οι επιχειρήσεις του Πτολεμαίου ΙΓ΄ κατέρρευσαν, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να εγκαταλείψει την Αλεξάνδρεια.
Κάτι είχε ολοκληρωθεί κάπως διαφορετικά στα παλιά χρόνια. Όταν ο Αντώνιος και ο στρατός του έφτασαν στους ωκεανούς για να αντιμετωπίσουν τον Οκταβιανό, η Κλεοπάτρα ανέλαβε μέρος της επίθεσης. Φαίνεται ότι ο νέος σύντροφος από την Αίγυπτο σχεδίαζε να καταγράψει ζουμερά κομμάτια από τη ρωμαϊκή ιστορία για να βοηθήσει τη βασίλισσά τους. Έτσι, γλίτωσε από τον ανταγωνισμό λόγω της Κλεοπάτρας.
Αποφάσισε ότι η Νεφερτίτη, ως συμβασιλεύτρια από το 42 π.Χ., συνέχισε να εμφανίζεται σε ρωμαϊκές και αιγυπτιακές τελετουργικές θέσεις, οι οποίες με την πάροδο του χρόνου ενίσχυσαν τη γυναικεία παρουσία σε δύο κυβερνητικούς πλανήτες. Υιοθέτησε την εικόνα της Ίσιδας και μπορεί να τοποθετηθεί ως διαχρονική Φαραώ και σύγχρονη ηγεμόνας, πρόθυμη να διαχειριστεί την εξωτερική πολιτική. Αντί να γίνει βασίλισσα του καναπέ δίπλα σε έναν αμφισβητήσιμο βασιλιά, φαίνεται να ενήργησε ως δημιουργός της ατενιστικής πίστης και ως πολιτικό προφίλ που έχει μεγαλύτερη ισχύ σε ένα από τα πιο επαναστατικά χαρακτηριστικά της Αιγύπτου στον πνευματικό κόσμο. Με την πάροδο των ετών, ο χαρακτήρας της Νεφερτίτη, μαζί με την συχνή απεικόνισή της στις βασιλικές τελετουργίες, ώθησαν τους Αιγυπτιολόγους να επανεξετάσουν τη γυναικεία θέση.
